Pałacyk Konopackiego i jego nowe życie

W siedzibie Stołecznego Zarządu Rozbudowy Miasta podpisano umowę z wykonawcą na modernizację zabytkowego pałacyku Konopackiego. Na Nową Pragę wróci jej symbol i prawdziwa ozdoba. 

Pałacyk zostanie zmodernizowany tak jak chcieli mieszkańcy w konsultacjach pod nazwą „Pałacyk Konopackiego – wspólne miejsce kultury”. Większość zgłoszonych pomysłów (m.in. ogród, kawiarenka, klub seniora, plac zabaw) zostało uwzględnionych. Koncepcja zmiany sposobu użytkowania, remontu i rozbudowy istniejącego budynku z przeznaczeniem na dom kultury obejmuje całą powierzchnię budynku - cztery kondygnacje: piwnicę, parter, pierwsze piętro, poddasze i ogród.

Planowana adaptacja obiektu na dom kultury musi uwzględniać zachowanie układu przestrzennego wnętrz budynku. Zachowane powinny być elementy historycznego wystroju wnętrz, a w przypadku ich złego stanu technicznego powinny zostać odtworzone: ościeżnice, stolarka drzwiowa, bariera schodów. Z uwagi na zły stan techniczny elewacji i elementów wyposażenia wnętrz tego obiektu przed przystąpieniem do prac projektowych należy wykonać dokładne inwentaryzacje: elewacji, z uwzględnieniem detalu, schodów wewnętrznych (pochwyt, tralki, słupki, profil stopni i belek policzkowych) oraz stolarki okiennej i drzwiowej wraz z ościeżnicami oraz przeprowadzić badania stratygraficzne w celu ustalenia pierwotnej kolorystyki i materiałów zastosowanych do wykończenia elewacji.

Konieczne opracowanie jest programu prac konserwatorskich i restauratorskich elewacji (z uwzględnieniem odtworzenia brakującego detalu w tradycyjnych technologiach), odtworzeniowego projektu stolarki okiennej i drzwiowej (na podstawie zachowanych i zinwentaryzowanych reliktów - okna ościeżnicowe z wewnętrznymi okiennicami, drzwi płycinowe - wewnętrzne i zewnętrzne), programu prac konserwatorskich i restauratorskich dla żeliwnych balkonów.
     
Ze względu na zwilgocenie i zasolenie przyziemia może się okazać konieczne wykonanie tynków renowacyjnych we wnętrzach i na elewacjach. Z uwagi na fakt, że w wielu fragmentach elewacji zniszczeniu uległy nie tylko tynki, ale także cegła (szczególnie w pasie cokołowym), konieczne będzie przemurowanie fragmentów oraz wymiana poszczególnych cegieł. Przy w/w pracach zaleca się zastosowanie zaprawy wapienno-trasowej oraz cegły o parametrach zbliżonych do oryginalnej.

W związku z powyższym planowana adaptacja obiektu na dom kultury musi uwzględniać zachowanie układu przestrzennego wnętrz budynku. Stołeczny Konserwator Zabytków po zapoznaniu się z planowanym zamierzeniem dopuszcza rozbudowę piwnic pomiędzy ryzalitami budynku o salę wielofunkcyjną, której strop stanowiłby jednocześnie taras wyniesiony o ok. 1 m nad poziom terenu. W celu zapewnienia wyjścia na taras możliwe jest wykorzystanie istniejących otworów drzwiowych w głównym korpusie budynku i jednym ze skrzydeł (z odpowiednim dostosowaniem ich wysokości do poziomu tarasu), a także wykonanie nowego otworu drzwiowego w przeciwległym skrzydle budynku, aby zachować symetrię i poprawić funkcjonalność pomieszczeń.
    
Z uwagi na zły stan techniczny i konieczność zapewnienia bezpiecznej ewakuacyjnej klatki schodowej dopuszczalne jest wykonanie nowej, betonowej konstrukcji środkowej klatki, pod warunkiem odtworzenia balustrady oraz formy i okładziny stopni.

źródło: UM