Ulica Browarna

Ulica Browarna to druga po ulicy Piwnej ulica o tak dobrze kojarzącej się nazwie. Ulica zawdzięcza swą nazwę od znajdującego się gdzieś w tej okolicy Browaru Królewskiego. Niestety do naszych czasów nie zachował się choćby najmniejszy fragment po browarze a w dodatku trudno określić, chociażby w przybliżeniu miejsce, gdzie się znajdował. Ulica kilkukrotnie się zmieniała i pierwotnie była zabudowana małymi drewnianym i domkami rozrzuconymi w nieładzie. Warto wspomnieć, że Powiśle gdzie znajduje się ulica od wieków, była dzielnicą biedaków, których głównym źródłem utrzymania była znajdująca się w pobliżu Wisłą. Łowiono ryby, ale też wydobywano piasek, który był niezbędny na licznych budowach w szybko rozwijającym się mieście. Mieszkańcy posiadający łodzie zapewniali też przeprawy na drugą stronę rzeki bowiem w Warszawie bardzo długo, nie było stałego mostu na Pragę. W dziewiętnastym wieku drewnianą zabudowę wyparły domy murowane i powstało kilka kamienic, choć na części ulicy znajdował się długi mur odgradzający ulicę Browarną od ogrodu botanicznego, który znajdował się u podnóża Uniwersytetu Warszawskiego. Mur, jak i ostatni fragment przedwojennej kamienicy rozebrano na początku lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Ulica Browarna po wojnie była tak zniszczona, że rozebrano wszystkie domy a w zasadzie ruiny, znajdujące się przy ulicy. Zabudowana jest tylko strona parzysta natomiast po nieparzystej stronie, rozciąga się park, gdzie znajduje się również sporej wielkości sztuczny zbiornik wodny. Z ulicą związane jest sporo ciekawostek. Jedną z nich jest ta, że na początku dwudziestego wieku mieszkała przy ulicy Browarnej Apolonia Chałupiec późniejsza wielka gwiazda filmu Pola Negri.

Zdzisław Skisły fotograf znad Wisły poleca: