Reklama

Co z nadzieją?

Nie wszyscy wierzą w Boga, którego wyznają katolicy, protestanci. Jednak każdy w czymś lub w kimś szuka jakiejś nadziei, bo z nadzieją trochę łatwiej i ładniej...

Nadzieja to coś, co warto zachowywać nawet w najtrudniejszych sytuacjach. Nie zawsze się o niej pamięta, nie zawsze też da się mieć ją na uwadze. To swego rodzaju ogień, który pali człowieka, ale nie strawia. Pali, dając poczucie szansy, jutra, możliwości; nie robi krzywdy. 

Nie nazywaj jej fałszywą

Nie ma czegoś takiego, jak fałszywa nadzieja. Nawet, jeśli pozornie nie widzimy w niej przyjaciela, a wroga; nawet, jeżeli jesteśmy święcie przekonani o tym, że nie jest nam potrzebna. Nadzieja nie jest żadną iluzją, to bardziej motywator, takie okno, które pojawia się, gdy drzwi zostały zamknięte na trzy spusty i zastawione krzesłem. I, przede wszystkim, nadzieję zna chyba każdy. Niedoszły samobójca, chłopak ze złamanym sercem, dziewczyna, która straciła pracę; dziecko, które liczy na to, że następnego dnia w szkole - wyjątkowo - nikt go nie popchnie. Nadzieja tli się wszędzie. We wszystkich i na różne sposoby. W politykach, w kasjerkach, w policjantach oraz w artystach. 

Reklama

Artyści

Artyści, a w tym przypadku poeci, mają tendencję do odczuwania pewnych rzeczy mocniej. Widzą więcej, czują więcej i trochę inaczej, chcą coś przekazywać lub po prostu to robią. Nawet, jeśli tylko do swojej szuflady. W poniższym wierszu da się ujrzeć perfekcyjny przykład na to, że poeta i podmiot liryczny w wierszu też utrzymują swoje życie z nadziei. Tutaj Ela postanowiła ukazać jeden z rodzajów postrzegania zjawiska nadziei: 

"Prośba o nadzieję"

Boże, daj mi nadzieję,

nigdy jej nie odbieraj;

niech wciąż słońce się śmieje,

Reklama

w nieskończoność, od teraz.

Niebo pełne obłoków,

tak jak owce wełniste;

czy wszystko kwitnie wokół,

czy opadają liście.

Daj radość Narodzenia,

daj Chwałę Zmartwychwstania;

Satysfakcję tworzenia,

i pokój umierania.

Niech będę z Tobą na Wieki;

niech już teraz Tam będę;

jak mi zamkną powieki, 

laur po biegu zdobędę.

Niebo daj mym Rodzicom,

wszystkim duszom na świecie;

Niech się tobą zachwycą,

a piekło będzie zamknięte... 

 

Fot. pixabay.com

Wiersz: Ela 

Agata Rogozińska 

 

Aplikacja wio.waw.pl

Jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś koniecznie zainstaluj naszą aplikację, która dostępna jest na telefony z systemem Android i iOS.


Aplikacja na Androida Aplikacja na IOS

Obserwuj nas na Obserwuje nas na Google NewsGoogle News

Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!

Reklama

Komentarze opinie

Podziel się swoją opinią

Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.


Reklama

Wideo wio.waw.pl




Reklama