Opieka wytchnieniowa: — Chwila oddechu dla rodziców i opiekunów osób z niepełnosprawnością

Warszawa od lat realizuje program opieki wytchnieniowej. Niedługo startuje kolejna edycja. "Opieka wytchnieniowa" to forma wsparcia rodziców i opiekunów osób z niepełnosprawnością.

...Właśnie o tym systemie pomocy społecznej warto porozmawiać jeszcze przed początkiem 2023 roku.

Opieka wytchnieniowa jest formą wsparcia dla opiekunów osób z niepełnosprawnością. Polega ona na zapewnieniu opieki ludziom niesamodzielnym, a jednocześnie podarowaniu ich rodzicom/opiekunom możliwości złapania oddechu i to nie na krótką metę. Dzięki temu programowi faktyczni, stali opiekunowie mają okazję odpocząć od codziennych obowiązków i zająć się innymi sprawami. Wyznaczone przez powiaty placówki tymczasowo przejmują stery w dbaniu o osoby z orzeczeniem o niepełnosprawności. W zależności od oferowanych usług, możliwe jest to na przestrzeni dni roboczych bądź też w weekendy. Kilka lub nawet kilkanaście dni to dla np. rodziny osoby z niepełnosprawnością intelektualną realne wytchnienie. Tego rodzaju programy realizowane są między innymi w: dziennych ośrodkach wsparcia, zakładach opiekuńczo-pielęgnacyjnych, jednostkach systemu oświaty, a niekiedy też w ośrodkach urlopowych. 

W samej stolicy opieka wytchnieniowa w postaci wsparcia dziennego i całodobowego realizowana jest od wielu lat. W 2022 roku program finansowano ze środków państwowego funduszu celowego pn. Fundusz Solidarnościowy. Jeszcze końcem października br. Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych poinformowało o nowym naborze wniosków (już się zakończył). Na ten cel minister przeznaczył 150 mln zł. Jak napisano na stronie rządowej: 

Udało mi się porozmawiać z osobą, która pracuje w zawodzie od lat i zna się na tym, co robi. Ba, pani Barbara niezwykle lubi swoją pracę i pomaganie zarówno rodzicom/opiekunom, jak i swoim podopiecznym. Warto przeczytać, co ma do powiedzenia ktoś "zajmujący miejsce w pierwszym rzędzie" po jednej ze stron barykady. 

Długo pracuje pani w tym zawodzie? Dlaczego akurat taka ścieżka kariery?

— Tak, już kilkanaście lat. Jest to mój świadomy wybór, ponieważ zawsze chciałam pracować z osobami z niepełnosprawnościami. Ta praca przynosi niesamowitą satysfakcję, a moi podopieczni są bezinteresownie wdzięczni. Są bardzo wyczuleni na nietakt z mojej strony (np. zniecierpliwienie, inne emocje - przyp. aut.), dlatego ciągle trzeba być w gotowości, mieć serce na dłoni i kochać tych ludzi. Osoby z niepełnosprawnością, jak wszyscy, miewają gorsze i lepsze dni. Należy pamiętać, że to my jesteśmy dla nich, a nie oni dla nas. My, opiekunowie, musimy się dostosować. Wiedzieć, jak postępować, aby podopieczni czuli się bezpiecznie i komfortowo. Wywoływanie uśmiechu na ich twarzach to coś wspaniałego. Praca z tymi ludźmi to misja. 

Jaką dokładnie rolę pani pełni? Jakie są obowiązki? 

— Jestem trenerem i opiekunem. Moja praca polega na zapewnieniu bezpieczeństwa podopiecznym. W budynku, sali podczas zajęć. Jest karmienie, przebieranie, mycie, organizowanie ciekawego czasu wolnego itd. Przebywamy w środku, jak i w plenerze. 

Na ile zatrzymują się w pani ośrodku podopieczni w ramach opieki wytchnieniowej? Jak wyglądają pani relacje z ich rodzinami?

— To tzw. "wytchnienie" weekendowe. Bywa, że osoba taka zostaje u nas cały weekend, jeden dzień. To podyktowane jest życzeniami i potrzebami rodziny/opiekunów stałych. Wraz z innymi trenerami i pracownikami bardzo blisko współpracujemy z rodzicami osób niepełnosprawnych, ponieważ (co jest oczywiste) chcą wiedzieć, co się dzieje z ich dziećmi. Czy dobrze spały? Czy zjadły? Czy są zdrowe? Czy przespały noc, jaki mają humor?  

Czy według pani każdy może być takim opiekunem?

— Dużo się słyszy o tym, iż wiele osób nie dałoby rady pracować w tym miejscu. Muszą być to ludzie, którzy niosą przez życie misję służenia drugiemu człowiekowi. Człowiekowi w potrzebie. Muszą to być ludzie, którzy mają w sobie mnóstwo miłości i empatii do podzielenia się tym z innymi. 

Przedłużanie takich programów nie powinno stać nawet pod znakiem zapytania, prawda? Zawsze taka pomoc powinna być oczywista ze strony Państwa. 

— Oczywiście, tak. Nie mam co do tego wątpliwości. 

CZYTAJ RÓWNIEŻ: